วันอาทิตย์ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554

เพื่อนกัน 3/3 แม้เราจะต้องจากกัน*




เคยทะเลาะกันกอดคอร้องไห้
             เราเรียนรู้จะให้อภัยด้วยใจไม่ลวงหลอก
            มีเพียงความบริสุทธิ์เราต่างคนก็ดูออก
                       ให้ความรักเพราะใจมันบอกทุกวัน มีความหมาย
                 แม้เราจะต้องจากกันเมื่อถึงวันต้องแยกทาง
                             ขอสัญญาว่าจะไม่ลาร้างห่างกันแค่เพียงกาย ฮือ ฮือ
                        จะคงคิดถึงกันอยู่และเก็บทุกเรื่องราวเอาไว้ในใจ
                 จากกันเพื่อพบกันวันใหม่ ในวันแห่งชัยชนะ

About Me Videos



วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ



ความเป็นมาของวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ

            วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติได้เริ่มมีขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ.2525 โดย มติของคณะรัฐมนตรี ให้มีวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ.2525 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเป็น "พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย" วันวิทยาศาสตร์แห่งชาตินี้เป็นเพราะพระองค์ทรงคำนวณการเกิดสุริยุปราคาที่ตำบลหว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ.2411 ได้อย่างแม่นยำ และต่อมาได้มีการสร้าง "อุทยานวิทยาศาสตร์" ที่ บ้านหว้ากอ ต่อไปมาศึกษาที่มาของวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ  

ที่มาของชื่อ วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ

            ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่ออุทยานนี้ว่า "อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์" และได้รับพระบรมราชานุญาติให้จัดสร้าง พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบรมรูปหล่อประทับนั่งบนพระเก้าอี้ฉลองพระองค์เครื่องแบบทหารเรือ ชุดเดียวกับวันที่พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาบ้านหว้ากอ เพื่อเป็นการระลึกถึง วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ  





mv เพลงโรงเรียนอำนาจเจริญ

12 สิงหาคม วันแม่แห่งชาติ

 
พ่อแม่ก็แก่เฒ่า จำจากเจ้าไม่อยู่นาน 
จะพบจะพ้องพาน เพียงเสี้ยววานของคืนวัน 
ใจจริงไม่อยากจาก เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน 
แต่ชีพมิทนทาน ย่อมร้าวรานสลายไป 
ขอเถิดถ้าสงสาร อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ 
คนแก่ชะแรวัย คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน
ไม่รักก็ไม่ว่า เพียงเมตตาช่วยอาทร 
ให้กินและให้นอน คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ 
เมื่อยามเจ้าโกรธขึง ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย 
ร้องให้ยามป่วยไข้ ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน 
เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่ แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน 
หวังเพียงจะได้ผล เติบโตจนสง่างาม 
ขอโทษถ้าทำผิด ขอให้คิดทุกทุกยาม 
ใจแท้มีแต่ความ หวังติดตามช่วยอวยชัย 
ต้นไม้ที่ใกล้ฝัง มี หรือหวังอยู่ทนได้ 
วันหนึ่งคงล้มไป ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง

About Me



About Me




นางสาวภัสรา ไชยวิเศษ

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/3

เลขที่ 13